17/12/2025
Hoe? Dat kan op heel wat verschillende manieren. En hier blijkt de term parochieassistent al moeilijker in één definitie te gieten. Ik kom enkele keren per jaar samen met mijn collega’s van het bisdom, en ik kan u verzekeren dat elke parochieassistent een andere taakomschrijving heeft. Sommige assistenten worden ook benoemd met een hoofdtaak, die bijzondere aandacht verdient: jongerenpastoraal, ecologie, ziekenbezoek, noem maar op.
Als ik naar mijn eigen takenpakket kijk, dan merk ik meteen dat het nieuwe pastoraal plan, dat we met de parochieploeg hebben uitgewerkt voor de H. Elisabethparochie, een cruciale rol speelt. Ik schreef mee aan het plan, en hielp het tijdens een pastoraal beraad en de bezoeken aan de mensen van de diverse kerkplekken voor te stellen. Tegelijk bestaat het leeuwendeel van mijn taak erin om alles op te volgen wat te maken heeft met het jaarprogramma dat we, vanuit dat pastoraal plan, nu al voor de tweede keer op rij mogen aanbieden vanuit en aan onze parochie. Daarin staan niet alleen de liturgische vieringen, maar ook catechese, vorming en geloofsverdieping centraal. Verder help ik, onder andere in de parochieploeg, na te denken over diaconie, ketenzorg, communicatie en vrijwilligerswerk. Zelf schrijf ik ook regelmatig voor onze website en Kerk & leven. Een hele boterham voor een opdracht waarvoor je eigenlijk maar twee dagen per week hebt gekregen. Maar het is een voorrecht en geschenk om mijn geloof ook in mijn beroepsleven gestalte te mogen geven.
Mijn eerste jaar als parochieassistent is zwaar en pittig geweest. Het tweede jaar kan ik vooral focussen op positieve ervaringen en zaken die groeien. Onze vrijwilligerswerking bijvoorbeeld. Het is heerlijk om te zien hoe vrijwilligers de meest uiteenlopende initiatieven stilaan helpen openbloeien in onze parochie: onthaal, misdienaars, jongerenpastoraal, Mariale activiteiten, liturgisch carpoolen, logistiek (voor en achter de bar), teksten voor de live streaming, een intentieboek, artikels voor onze mediakanalen, eerste communievoorbereiding,… Ik help al deze vrijwilligerskernen dan ook graag bij het voorbereiden en/of opstarten van hun werkterrein.
Wat me ook al enorm veel vreugde en voldoening schenkt, zijn de ontmoetingen met mensen: voor en na de Eucharistievieringen en allerlei activiteiten, tijdens bezoeken thuis of elders, met collega’s, vrijwilligers of mensen die hun grote en kleine zorgen en vreugdes willen delen, tot een gezin dat meer wil leren over de Bijbel en hoe daarmee te bidden. Tijdens al die ontmoetingen voel ik me nu eens ‘leraar’ en dan weer ‘leerling’, nu eens trooster en dan weer getroost. Wat een genade…
Wat me tenslotte dankbaar maakt, is dat ik mijn eigen talenten en interesses een plaats mag geven in mijn werk. Tijdens de filmavonden bijvoorbeeld, of door cursiefjes te schrijven die vanaf nieuwjaar regelmatig in Kerk & leven en op de website zullen verschijnen. Ik ben God dankbaar, maar ook deken Jo, die me zoveel vertrouwen, vrijheid en verantwoordelijkheid durft te geven. Op de keper beschouwd ben ik iedereen dankbaar voor hun bemoediging en het vertrouwen dat ze me schenken. Want uiteindelijk – en daarmee is de cirkel rond – is mijn werk een dienst aan God en aan Zijn wereldwijde familie. U weet wel, de katholieke kerk.
Wim Corbeel
