Af en toe maakt de kalender het ons een beetje moeilijk. Normaal gaan we met de vormelingen in Grembergen ‘driekoningenzingen’ op de laatste vrijdag van de kerstvakantie. Dit jaar valt die echter op 2 januari. Omdat we aan de ouders moeilijk kunnen vragen op die dag de wekker te zetten starten we dan maar om 13u,(i.p.v. het gebruikelijke 9.30u.)
Vakantieopdracht
Het late startuur brengt natuurlijk met zich mee dat we erop rekenen dat de vormelingen de opdracht, die we normaal in de voormiddag doen, nu thuis uitvoeren. Als we gaan zingen in het Woonzorgcentrum geven we immers aan elke bewoner een zelfgemaakte wenskaart. Daarom bezorgden we in de laatste schoolweek van 2025 alle vormelingen bij de uitnodiging voor de vierde TOV-dag, naast de oproep voor de kerstviering, vier kaartjes met de opdracht evenveel wenskaarten te maken. Technieken naar keuze, een duidelijke wens en aanduiden dat de kaart aangeboden is door de vormelingen van Grembergen waren de afspraken. De vrees dat de opdracht maar in beperkte mate zou uitgevoerd zijn is totaal ongegrond. We kunnen meer dan honderd persoonlijke juweeltjes uitdelen.
Duiding van Driekoningen
Na de welkom en de uitleg over het namiddagprogramma vertelt Jan over de betekenis van het feest van Driekoningen. Natuurlijk wordt eerst het fragment uit de Kindsheidsverhalen gelezen. De vormelingen kunnen samen vlotjes de namen van de 3 ‘wijzen’ en de drie geschenken die ze meebrachten, benoemen. Probeer zelf maar. Met de eerste letters van de drie namen M, B en C brengt Jan naadloos de vormelingen naar Oostenrijk en Zuid-Duitsland waar ook een rijke traditie rond Driekoningen bestaat. Zo worden de drie letters boven de voordeuren van de huizen geschreven als teken dat de drie koningen al aan de deur geweest zijn. Tenslotte worden de vormelingen vergeleken met de Driekoningen. Beide zijn op weg naar…..
Kiezen voor een goed doel
Op de startavond in september vertelden we aan de aanwezige ouders en vormelingen dat kerk-maken gebaseerd is op een aantal pijlers. Eén van die pijlers is: engagement. We gaan dus niet ‘driekoningenzingen’ voor het eigen profijt maar wel voor een goed doel. Dit jaar kiezen we de speelpleinwerking ‘Toeter’ en de ‘Speelplaneet’. Omdat veel vormelingen wel al eens deelgenomen hebben aan de speelpleinwerking kan de voorstelling van de werking heel kort gebeuren. Cyann en Wout, gastsprekers van dienst, focussen eerder op het extraatje dat met het ingezamelde bedrag kan gebeuren. En er zijn nog heel wat projecten mogelijk zoals het inrichten van een lage prikkelruimte, materiaal voor nieuwe spelen….
Liederen zingen en verkleden
We beschikken al enkele jaren over een liedblaadje met de traditionele kerstliederen. Hendrik doorloopt nog even de gekende liederen en probeert enkele nauwelijks gekende uit. Hier is het vooral rekenen op de bijdrage van de aanwezige catechisten. De liederen waarbij de grote groep de voorzangers mogen herhalen (o.a. ‘er kwamen drie koningen met ene ster’) lukken vrij aardig. Deze bewaren we voor ons optreden in de cafetaria in het WZC. En nu vlug de verkleedkleren aan.
Zingen aan de huizen
In zes groepen zingen we in evenveel straten of wijken. Het zingen zelf is leuk en uitdagend en vooral lucratief, zoals je hieronder kan lezen. Maar de vormelingen zijn misschien nog het meest onder de indruk van de reacties van de bewoners wiens voordeuren al dan niet open gaan. De reacties kan je gerust situeren op een continuüm van positief naar negatief. Alhoewel ook veel deuren gesloten blijven omwille van het moment (vakantie en tijd voor winkelbezoek op een vrije vrijdagnamiddag?) verliezen de vormelingen de moed niet. Onder begeleiding van een catechist hollen ze als het ware naar het volgende huis. Zoals we al aangaven, de opbrengst mag er zijn: alle groepen samen hadden net geen €800 verdiend op een goed uur zingen, exclusief de bijdrage van de ergotherapeuten van het WZC.
Zingen in het Woonzorgcentrum
Na het zingen in de straten spreken we af in het Woonzorgcentrum. De groepen worden herverdeeld om nu te gaan zingen op de vier afdelingen. Eén groepje verrast eerst de bezoekers van centrum Noah. We zingen in de livings waar de bewoners samen zitten en nadien op de kamers voor bewoners die niet naar één van de livings kunnen komen. Veel bewoners zingen uitbundig mee omdat ze de meeste liederen nog duidelijk (her)kennen. Tussendoor wordt ook een nieuwjaarsbrief gelezen. De dankbare blikken en gebaren van de bewoners pakken de vormelingen. De spontane bereidheid om snoepjes te geven aan de zangers door bewoners of hun bezoek spreekt boekdelen. Zoals elk jaar weer een ingrijpende maar deugddoende ervaring voor de driekoningen (en herders), inclusief de catechisten.
Optreden in de cafetaria en de beloning
Na het bezoek op de afdelingen verzamelen alle groepen in de cafetaria. Daar vergasten we alle aanwezige bewoners en hun bezoekers op alle liederen die we in de loop van de namiddag al gezongen hebben. De aanwezigen zingen heel goed mee. Nadien is het tijd voor de verrassing. Tijdens de pannenkoeken met chocomelk - die overigens overheerlijk smaken - gonst het van de vele verhalen. De ouders die uitgenodigd zijn voor het optreden in de cafetaria of diegene die stilaan aankomen om hun vormeling op te halen, genieten van de sfeer. Kleine broers of zussen die meegekomen zijn, sluiten aan bij één van de groepjes met broer of zus. Ze kunnen eveneens genieten van een pannenkoek. Maar dan is het tijd om te vertrekken. ’t Was ook een intense namiddag en dat op de laatste vakantiedag. Maar maandag op school maken de vormelingen hun verhaal wel af.
Verslag: Hugo
Foto’s: Christine
