Het Vormsel is niet alleen een zaak van de vormelingen, maar zeker ook van de ouders en ook van de dooppeter en doopmeter. Daarom organiseren we elk jaar een namiddag voor hen in de kerk. Wij noemen hen graag de geloofsvrienden van de vormelingen.
Deze namiddag bestaat uit drie delen: een gebedsviering en een ‘spelmoment’; afronden doen we met een drankje met knabbeltje.
Een goed gevulde kerk op zondagnamiddag
De viering start om 15u in de kerk. De middenbeuk van de kerk is behoorlijk goed gevuld.
Drie vormelingen verwelkomen de aanwezigen en duiden op de speciale rol die de geloofsvrienden deze namiddag krijgen. Daarna is het de beurt aan de catechisten. Alexandra vertelt aan de vormelingen dat zij tijdens de TOV-dagen al veel mochten zingen op vraag van de catechisten. Nu zingen zij zelf voor de vormelingen en hun genodigden: ‘Gewoon maar zijn’. Fien vraagt zich in een bezinningstekst af hoe Jezus er zou hebben uit gezien. Er worden foto’s van Jezus van allerlei aard getoond: schilderijen, beelden uit films, prenten … Zij besluit met het idee dat we geen echte foto van Jezus hebben, maar dat we toch behoorlijk veel over Hem weten. De laatste foto toont wellicht het meest correcte beeld van de historische Jezus. Christine leest een tekst over de rol van dooppeter en doopmeter; die doet iedereen nadenken. Alexandra vertelt het verhaal van de twaalfjarige Jezus in de tempel. De vormelingen ronden af met ‘Gloria, in excelsis Deo.
Creatieve inbreng van de vormelingen
Dit jaar willen vier vormelingen een creatieve inbreng doen. Tussen teksten en lezingen brengen drie van hen, Milana, Fenna en Ellie, een streepje muziek op de piano. De vierde vormeling, Roy Junior, zingt na het woordje over het belang van de geschenken bij het Vormsel, het toepasselijk lied ‘het mooiste cadeautje’. Zoals je kan verwachten breekt telkens een waardig applaus los. Nog even ter verduidelijking. Bij het belang van de geschenken gaat het niet zozeer over de materiële geschenken die bij het feest horen. Hugo maakt duidelijk dat het wel gaat over de 7 gaven van de Geest die bij de handoplegging aan elke vormeling worden geschonken. Door deze geschenken gaan we de wereld zien door de ogen van God, wordt verteld.
De omhaling voor het goed doel
Zoals elk jaar zetten de vormelingen zich in voor een goed doel. Dit jaar kiezen we voor speelplein Toeter en de Speelplaneet. Daarvoor gingen de vormelingen ‘driekoningenzingen’, zoals je in een vorig verhaal kon lezen. Nu geven we de aanwezige volwassenen ook de kans een bijdrage te leveren. Tijdens de omhaling zorgt nu Hendrik voor de achtergrondmuziek.
Vormelingen geven het licht aan peter en meter.
Na de gezamenlijk gebeden geloofsbelijdenis komt het hoogtepunt voor de geloofsvrienden. Zij komen met hun vormeling naar voor en vertellen hun droom over de toekomst van hun doopkind. Zo wordt de ondersteuning later bij het eigenlijke Vormsel op 26 april weer heel wat rijker. Alhoewel dit moment een tijdje in beslag neemt – alle vormelingen komen aan bod en ook deze keer willen zowel peter als meter hun droom meegeven – luisteren de aanwezigen stil naar de uitgesproken dromen. Weer zo’n kippenvelmoment. Nadien ontsteken de vormelingen aan de paaskaars twee kaarsjes met een wens. Ze maakten deze zelf tijdens de TOV-dag rond Advent. De geloofsvrienden krijgen elk een brandende kaars. Zo doen de vormelingen als het ware het omgekeerde van wat gebeurde tijdens hun doop ongeveer 10 jaar geleden. Nu geven zij het licht door aan peter en meter om het op hun beurt in het hart te bewaren.
Zelf voorbeden formuleren.
Jan leest twee voorbeden. De vormelingen antwoorden telkens met ‘Adoramus te, wij aanbidden U….Maar dat is eigenlijk maar een uitnodiging voor de geloofsvrienden. Zij mogen nu zelf voorbeden bedenken en formuleren. Om de stap niet te groot te maken mogen ze de voorbeden vanop hun stoel formuleren. Dat geeft wat minder stress ook. Dit jaar gebeurt het aanbrengen van de eerste voorbede heel aarzelend. Een extra voorbede door een catechist levert slechts één voorbede van de geloofsvrienden op. Je ziet de aanwezigen wel stil en geconcentreerd denken en vooral afwachten. Eén keer zingen de vormelingen extra ‘Adoramus te, .. . We ronden af met het Onzevader. We doen dit rechtstaand en geven elkaar de hand. Dit doet wat met volwassenen. De vormelingen zingen een Vredeslied, Dona la pace Signore. Alexandra leest nog een bezinningstekst waarin we dank zeggen aan God en de vormelingen sluiten af met het vreugdelied: ‘Gaudeamus hodie’.
Creatief met letters.
Na de viering worden de aanwezigen opgesplitst in twee groepen. De ouders verzamelen in de zijbeuk. De opdracht voor de ouders is vrij eenvoudig. Maak met de letters van o.a. GELOVEN zoveel mogelijk nieuwe maar bestaande woorden. De teller van het record staat op 78. Omdat we mee zijn met de tijd wordt de opdracht digitaal uitgevoerd. Fien leidt dit in goede banen.
Ontmoetingsmoment.
Geloofsvrienden en vormelingen krijgen een tiental vragen. Ze denken eerst na en noteren een mogelijk antwoord. Daarna mogen ze overleggen en soms wordt gevraagd om tot een gezamenlijk antwoord te komen. De vragen gaan van eenvoudig en heel concreet (wat is de kleur van de ogen van je doopkind?) naar moeilijk en wat abstract (wat zouden jullie zeggen tegen Jezus als jullie Hem zouden ontmoeten?). De aanpassing van de opdracht levert - in vergelijking met vorige jaren - een rijke ontmoeting op tussen vormeling en zijn geloofsvrienden.
Afsluiten met een drankje.
Om deze namiddag voor geloofsvrienden af te sluiten bieden we de aanwezigen een drankje aan. Hiervoor zijn een aantal vrijwillige medewerkers komen opdagen. We willen hen natuurlijk daarvoor van harte bedanken. Zonder extra hulp lukt het niet altijd. Tijdens het drankje worden heel wat ervaringen uitgewisseld. Er zijn ook kansen voor een ontmoeting tussen de geloofsvrienden, ouders en catechisten. Vaak hoor je toch wel ‘in onze tijd ….’ of ook: waarvoor staat TOV op hun t-shirt; is dat een afkorting? Veel aanwezigen drukken ook nog hun waardering uit voor het aanbod op deze namiddag. Dat doet deugd.
Verslag: Hugo
Foto’s: Christine en Greetje