De kerk verkennen
Omdat de tweedaagse dit jaar op het laatste weekend van de paasvakantie valt, kunnen we de vormelingen iets vroeger laten samenkomen. Ideaal om samen met mama en papa de kerk als cultuur-historisch gebouw te verkennen. Ze worden welkom geheten met het verhaal van Jezus die een Samaritaanse vrouw ontmoet aan de waterput (Joh. 4, 5-42). Dat hebben we geprobeerd gedurende de voorbije TOV-dagen en doen we ook tijdens de tweedaagse: putten uit de bron. Het verkennen van de ‘schatten’ van de St.-Margaretakerk is altijd een bedrijvige bedoening. Gelukkig zijn heel wat leden van de Kerkfabriek aanwezig om, waar nodig, wat extra informatie te geven. Om 18u worden we verwacht in het jeugdverblijf van de Benedictijnerabdij in Affligem.
De eerste avond
Na het obligate verkennen van de slaapplaatsen en een overheerlijke pitta-maaltijd gaan we in drie groepen in gesprek met de vormelingen. Afhankelijk van de richting waarin het gesprek zichzelf leidt, komen verschillende thema’s aan bod: het Vormsel, geloven vandaag, deelnemen aan de wekelijkse eucharistie, engagement… Op het einde krijgen de vormelingen hun Nieuw Testament dat hen geschonken wordt door de Kerkfabriek. Fien geeft meteen een zoekopdracht naar een mooi verhaal dat hen aanspreekt. Zij vertellen erover aan de groep.
Daarna gaan we met z’n allen op avondwandeling. We eindigen de wandeling aan de grot op het domein van de paters. Elke vormeling krijgt een (ooit zelfgemaakt) kaarsje terwijl Jan wijst op het belang van de stilte als voorwaarde om te kunnen bidden. Nadien ontsteken we ons kaarsje en na het formuleren van een heel persoonlijke voorbede kan elke vormeling zijn kaars bij het beeld van de Pieta plaatsen. Een kippenvelmoment, dat een tijdje duurt, maar waar de vormelingen respectvol mee omgaan.
Vijf werkwinkels in de voormiddag
Als ochtendritueel voorzien Fien en Roxanne een bewegingsmoment. Na het ontbijt kijken we naar het storyboard over het Kruis. De vormelingen worden opgedeeld in drie groepen die in de voormiddag vijf werkwinkels zullen doorlopen. In de eerste werkwinkel benadrukt Fien het belang van de handoplegging tijdens het Vormsel. Ze kan hierbij verwijzen naar de ouderavond waar we met de ouders een gelijkaardige opdracht deden. Lut zorgt dat de vormelingen in hun leven kleur kunnen bekennen. Concreet doen ze dit door hun beeldje te schilderen in de kleuren die voor hen een betekenis hebben. Jan en Hendrik stimuleren hen om van een ruw houten kruisje een persoonlijk hebbeding te maken. Dit kruisje zullen de vormelingen dragen bij hun Vormsel. Christine en Alexandra verduidelijken wat het kan inhouden als je geroepen wordt. Greetje en Roxanne leren aan de vormelingen hoe je een vriendschapsbandje kan maken.
Vier werkwinkels in de namiddag
Na een vlug genomen hotdog-lunch, duidelijk in de smaak van de vormelingen, kijken we samen naar het storyboard over het Vormsel. Nadien doorlopen de groepen vier werkwinkels. Greetje en Christine vertellen over het Zegel. Op het einde mogen de vormelingen hun houten naamkaartje bevestigen met echte zegellak. Zij maakten dit op de TOV-dag van de naamopgave met hun naam en belangrijkste eigenschap erin gebrand. Zij bevestigen met hun vingerafdruk. Lut en Alexandra tonen de kracht van olie aan als intro op het symbool van het chrisma tijdens het persoonlijke Vormsel. Ook zij kunnen hierbij verwijzen naar de ouderavond waar we de ouders hetzelfde lieten ervaren. Jan en Hendrik werken samen met de vormelingen het kruisje verder af. Tenslotte leren Fien en Roxanne het dansje aan dat we als verrassing voor de ouders na het Vormsel zullen brengen.
Zegening van de kruisjes
En tussendoor, maar zeker niet als tussendoortje, is er een moment waarop de kruisjes gezegend worden. Paul, oud-pastoor in Grembergen die heel wat vormelingen gedoopt heeft, zegent de kruisjes met palmtak en gewijd water, nadat hij een duiding over het kruis en een gebed met oproep tot engagement uitgesproken heeft. De manier waarop de vormelingen hun kruisje in hun beide handen aanbieden spreekt boekdelen.
Een vaasje-geluk
Ook dit jaar kunnen de vormelingen een ‘vaasje-geluk’ kunnen maken. Onder leiding van Viviane en Roxanne toveren zij de droogbloemen om tot een waardevol geschenkje. We willen langs deze weg hen van harte bedanken. We zijn er zeker van dat het bloemenvaasje in de smaak van de mama’s zal vallen.
Een persoonlijk schilderijtje
De volgende opdracht is heel concreet. Maak een schilderijtje van datgene wat jou het meest zal bijblijven van (onze voorbereiding op) het Vormsel. Bij de opdracht gelden de volgende twee afspraken. Je blijft eraan werken tot zolang de muziek speelt en je praat tijdens het schilderen met niemand. Pastoor Jo is ondertussen komen aansluiten. Hij houdt een ‘fluistergesprekje’ met de vormelingen en doet hierbij inspiratie op voor zijn afsluitend gebed. In het gesprek met de vormelingen nadien vertrouwt hij hen toe dat hij aangenaam verrast, maar ook verwonderd was over de rijkdom van hun geloofservaringen. In dit groepsgesprek mogen de vormelingen alles vragen wat zij aan een pastoor kunnen vragen. Het spectrum gaat van ‘hoe word je priester’ tot ‘hoe word je paus’ en alles daartussen.
De laatste voormiddag
De zondagmorgen bestaat uit een aaneenschakeling van opdrachten. Ochtendgymnastiek, ontbijt, kamers ontruimen, groepsfoto’s voor de abdijmuur, het dansje herhalen, een eerste keer de rijen vormen, een uitvoerig zangmoment - alle liedjes die we zullen zingen tijdens de afsluitende viering krijgen een oppoetsbeurt - met Mita als dirigent en Hendrik aan de piano. Ondertussen zijn ook enkele ouders komen opdagen om een handje toe te steken bij het in orde brengen van de lokalen. Wij zijn iedereen, die op één of ander manier een bijdrage heeft geleverd in de loop van de tweedaagse, heel dankbaar.
Een gebedsviering als afsluiter
Tegen 11.45u zijn ongeveer alle ouders aangekomen voor de slotviering. Omdat we ook nu geen gebruik mogen maken van het kerkgebouw van de abdij, doen we de viering in de refter op het jeugdverblijf. Het weder is niet heel standvastig. Tijdens de gebedsviering mogen de ouders de kruisjes aan hun vormeling overhandigen. Een rijk moment, net als de vredesknuffel die de vormeling aan papa en mama nadien geven. De viering is een mooi orgelpunt van een zeer geslaagde tweedaagse. Dit kunnen we niet verloren laten gaan. Daarom hebben we het verblijf in de abdij al geboekt voor volgend jaar.
Verslag: Hugo
Foto’s: Christine
