©Wim Corbeel
EEN NIEUW BEGIN
Hebt u het ook al eens meegemaakt: honderden gedachten, herinneringen of gevoelens die lijken samen te komen in één enkel moment? Alsof de tijd even stilstaat, en tegelijk ‘dichter’ wordt? Dat kan gebeuren bij het zien van een prachtige bloem of een indrukwekkend landschap, nieuwgeboren leven, of een foto die je toelacht als een oude vriend…
Mij overkwam het op woensdag 14 februari 2018, om 13u.15 om precies te zijn. Toen sloot ik voor het laatst de deur die toegang gaf tot de studio’s en de bureaus van radio Spes. Op dat moment passeerden twintig jaar van gepassioneerd werk, boeiende interviews, ontelbare ontmoetingen, dierbare vriendschappen en ontroerende collegialiteit in één seconde de revue. Zelden voelde ik zo intens de absurde mengeling van dankbaarheid en melancholie.
Maar zoals iemand ooit zei: voor elke deur die sluit, gaat er ééntje open. En wat voor ééntje! Vanaf 1 januari 2018 mocht ik als pastoraal medewerker mijn administratief en creatief steentje bijdragen tot het reilen en zeilen van de Nederlandstalige geloofsgemeenschap in Stokkel, hart van wat toen ‘de pastorale eenheid Etterbeek-Woluwe’ heette, in het Oosten van Brussel. Overigens kende ik in die periode ook op andere vlakken heel wat verandering: het zoeken naar een nieuw huisje, de ouders die verhuisden naar Limburg, het opstarten van een tweede nieuwe job.
Wat dat nieuwe huisje betreft: in juni 2019 verhuisden mijn echtgenote Gabrielle en ik van de drukke grootstad naar Dendermonde. Dat was ook een nieuw begin: nieuwe mensen leren kennen, wennen aan de rust in de buurt (we wonen in Appels, vlakbij het kerkhof), noem maar op. In 2024 ging ik als parochie-assistent aan de slag in Dendermonde, waar Gabrielle en ik al enkele jaren regelmatig naar de zondagsviering trokken. Zo leerde ik weer heel wat nieuwe mensen kennen. In 2020 overleed mijn vader, in 2023 mijn oudste broer Jan, dit jaar, op 20 augustus 2025, mijn moeder. Heel wat veranderingen dus.
Maar zijn christenen geen specialisten in verandering? Of zijn ze daar tenminste niet toe geroepen? In Jesaja 43,19 zegt God tot Zijn vermoeide volk: “Zie, iets nieuws ga Ik maken, het is al aan het kiemen, weet gij dat niet?” En ook Jezus roept mensen op tot verandering. Zijn eerste leerlingen gooiden het roer – of soms de netten – om, en daarmee ook hun alledaagse leven. Ze deden dit evenwel vanuit het geloof dat er één Zekerheid is: God, die ons oneindig liefheeft, wat er ook gebeurt. In die zin ligt de zending van Jezus’ leerlingen er niet alleen in om ‘kampioenen van verandering’ te zijn, maar ook specialisten in het bewaren van wat goed is.
In 2008 begon ik met wat gaandeweg een passie is geworden: het schrijven van columns en kortverhalen. Ik was bijzonder blij toen ik tien jaar later in Stokkel de kans kreeg om regelmatig een cursiefje te plegen voor Kerk & leven en de website. En nu mag ik hetzelfde doen voor de H. Elisabethparochie van Dendermonde. Schrijven is voor mij altijd al een literair avontuur geweest: samen met mijn lezers begin ik aan een reis die ons naar onbekende en hopelijk vaak verrassende bestemmingen zal brengen. Zo voelt het nu ook een beetje aan.
Klaar voor de reis? Dan trekken we samen op weg. We zien wel waar we uitkomen. Soms is de weg belangrijker dan de bestemming.
Wim Corbeel (Reacties op dit cursiefje zijn welkom op wim@elisabethparochie.be)
