Eén van de grote zegeningen aan het maken van podcasts is dat je zoveel boeiende mensen ontmoet. Maar soms word je ook gewoon verrast door de plek waar je terecht komt voor een interview. Zo was ik, tijdens een bezoek aan een interviewgast in Limburg, danig onder de indruk van diens woonkamer die getransformeerd was tot één grote Kerststal. Bijzonder origineel was dan weer de Paaskring die ik mocht ontdekken in het huis van een West-Vlaamse gespreksgast. Haar redenering was klaar als pompwater: als we tijdens de Kerstperiode ons huis al versieren met een Kerstkribbe, waarom zouden we dan geen Paaskring mogen voorzien rond het belangrijkste christelijke feest? Haar versie van die kring vertelde, net als de schilderijen en glasramen in onze kerken, in beelden waar het om gaat in ons geloof. De kring, in de vorm van een schaal, was met andere woorden een catechese op zich.
De schaal was vooreerst gevuld met gladde maar ook scherpe stenen. Die zijn misschien een verwijzing naar de moeilijke weg die Jezus te gaan had voor Hij kon verrijzen. In het midden van de schaal staat het kruis waaraan Jezus werd gehangen op het einde van Zijn leven: een schandelijke dood, die eigenlijk voor slaven en moordenaars was voorbehouden. Maar Jezus onderging alles, omdat Hij ons wilde redden en een liefdevolle Vader wilde openbaren. Zijn liefde voor de Vader, en de liefde van de Vader voor ons, komen erg mooi tot uitdrukking in de donkere roos op de schaal.
Op Jezus’ kruis staat ook een duif, symbool van de Heilige Geest. Bij Zijn dood gaf Jezus niet alleen figuurlijk, maar ook letterlijk de Geest, opdat we zouden kunnen blijven getuigen van Zijn dood en opstanding. Links en rechts van Jezus’ kruis zien we nog twee kruisen, die verwijzen naar de slechte en de goede moordenaar die naast Jezus kwamen te hangen. De ene bespotte Jezus, terwijl de andere Hem berouwvol vroeg aan hem te denken als Hij in Zijn koninkrijk kwam. We weten, denk ik, allemaal wel wat Jezus daarop antwoordde.
Aan de voet van het kruis bevinden zich vier gedaanten. Een engel en een geknielde vrouw lijken, gericht naar het kruis, te bidden. Een andere figuur kijkt niet naar het kruis: misschien één van Jezus’ leerlingen, verslagen door de dood van Degene die hij als de Verlosser beschouwde? Helemaal rechts staat een Romeinse soldaat. Ik heb me altijd afgevraagd wat er op dat moment in het hoofd van de aanwezige soldaten omging.
Helemaal links op de schaal staan nog twee houten voorwerpen. Zij symboliseren de verrijzenis. Het kleinste voorwerp is de steen die, nadat Jezus was begraven, voor Zijn graf werd gerold en die nu is weggerold. Het grote voorwerp is het rotsgraf zelf. Rechts op de schaal zie je een soort paddenstoelachtig voorwerp dat de natuurlijke omgeving aangeeft: Jezus stierf de kruisdood op onze aarde, onze aarde waar we best ook zorg voor dragen. Alles is dus mogelijk in deze Paaskring, die precies daardoor een unieke kans biedt om het verhaal van de Passie van Jezus te vertellen.
Ik zie de verrijzenis ook in het kruis van Jezus op de schaal. Niet alleen omdat Hij niet meer hangt aan dat kruis, maar ook omdat kruis en verrijzenis onlosmakelijk samenhangen. Zonder het kruis zou de verrijzenis voor Jezus een ‘makkie’ geweest zijn. Maar Hij koos voor de moeilijke weg, en vroeg zelfs vergiffenis voor Zijn beulen. Zo wordt Hij echt ‘geloof-waardig’ voor mensen die tot op vandaag lijden, verdriet hebben, zich eenzaam voelen: Jezus heeft al die gevoelens écht gedeeld, en staat daarom ook écht naast mensen die ze vandaag moeten ondergaan. Maar er is hoop: niet het lijden en de dood, maar het leven en de liefde overwinnen. Jezus verrijst. Gods liefde overwint. Overwint alles.
De roos zal nooit vergaan.
Wim Corbeel (Reacties op dit cursiefje zijn welkom op wim@elisabethparochie.be)
