© An Smedts
Mijn echtgenote Gabrielle en ik nemen bij voorkeur bij het begin van de zomer enkele weken vakantie. Dat heeft een extra voordeel: je kan tijdens de rest van de zomermaanden rustig nagenieten van de mooie herinneringen. Om u te doen watertanden hierbij enkele voorbeelden van wat we in het verleden zoal ondernamen tijdens een bepaalde zomer. Nadat we gedurende enkele dagen tot rust waren gekomen te midden van de gastvrije gemeenschap van Benedictinessen in Loppem bij Brugge logeerden we enkele dagen bij Walter, een bevriende priester die woonde ten Zuiden van Halle, net over de taalgrens. Met hem genoten we ’s morgens van een heerlijk ontbijt buiten, met een prachtig zicht op de natuur (we hadden evengoed in de Provence kunnen zitten), en ’s avonds babbelden we gezellig na, eveneens buiten. Overdag maakten Gabrielle en ik uitstapjes: naar de Beekse Bergen, een safaripark in Nederland (we zijn absolute fans), Bobbejaanland (we doen graag nog wel eens gek; “Wie het Koninkrijk Gods niet aanneemt als een kind, zal er zeker niet binnengaan”, zei Jezus, en al vermoed ik dat Hij het niet over pretparken had, wie zijn wij om Hem tegen te spreken?), en het prachtige domein van Gaasbeek (niet alleen het kasteel, maar ook de rijke groenten-, fruit- en plantentuin). Op een avond nam priester Walter ons mee naar Nijvel: rondom de indrukwekkende collegiale Sint-Gertrudiskerk gonsde het daar op de pleintjes van het leven. Wij hieven er het glas op de vriendschap. Het weekend nadien gingen we met ‘het reisclubje’, een groep hechte vrienden die er elk jaar samen op uit trekken, naar wereldstad Londen. Zaterdag bezochten we de binnenstad met een hop-on hop-off bus; we bleven een tijdje hangen in de Tower of Londen, woonden de Eucharistie bij in Westminster Cathedral, en aten tenslotte ons buikje vol in een gezellige pub. Zondag trokken we naar het museum van Madame Tussaud, ook al een absolute aanrader; ik poseerde er bij de wassenbeeldversie van mijn favoriete acteur Morgan Freeman. Tenslotte reisden mijn vrouw en ik voor enkele dagen naar Renesse, een bijzonder gezellig stadje in Zeeland, om er te wandelen en lekker te eten in of buiten ons leuke hotelletje, kortom om er gewoonweg te genieten. En er zijn nog zoveel mooie anekdotes te vertellen over evenzoveel vakanties tijdens de zomermaanden: Lyon, Berlijn, Müden, Spa, Wenen,…
Tijdens ons zomerverlof ontdekken Gabrielle en ik steeds weer drie belangrijke zaken. Eén: als we op vakantie gaan, dan gààn we ook. We trekken er echt op uit en nemen fysiek afstand van de plaatsen die we linken aan onze alledaagse bezigheden en soms ook zorgen. Twee: de vakantie zelf vormt eigenlijk maar één derde van het plezier. De voorbereiding en het nagenieten van de herinneringen zijn even plezant. Drie: vakantie mag je zelf invullen zoals je wil, en is in die zin een genade en, veel meer dan een verworven vanzelfsprekendheid, een geschenk van God. Het is genieten van alle mooie dingen die Hij ons geeft.
Een wijze jezuïet vertelde me ooit dat een evenwichtig leven bestaat uit vier belangrijke pijlers met evenveel Latijnse namen: agenda (ons werk – thuis en professioneel – en onze engagementen), legenda (diepgaande en/of ontspannende lectuur), oranda (gebed) en amanda (wat we ‘liefhebben’: ons gezin, onze vrienden, maar evengoed ook onze hobby’s). In het alledaagse leven neemt onze agenda vaak de belangrijkste plaats in, al is er hopelijk ook ruimte voor lectuur, gebed, en ‘amanda’. Maar tijdens de zomervakantie kunnen we die drie laatste pijlers alle ruimte geven, als we dat wensen. Ik wens u in elk geval nog veel deugddoende (zomer)vakanties toe: mogen ze, stuk voor stuk, een beetje ‘genade’ zijn.
Wim Corbeel (Reacties op dit cursiefje zijn welkom op wim@elisabethparochie.be)
